Tuesday, December 9, 2014

ஒடுக்குமுறைக்கு ஆளாகியுள்ள தமிழ் பிராமணாளின் அழுகுரல் - கத்திரி கேசாத்ரி

கத்திரி கேசாத்ரி சொல்றது என்னான்னா....

நரேந்திர மோடி கேபினெட்ல ரெண்டு பிராமணாள சேர்த்துண்டத பாராட்டினது நாட்ல பெரிய பிரச்சினையாயிடுது.

ஏதோ அந்த காலத்துல சொசைட்டில எங்களவாள்லாம் பெரிய இடத்துல இருந்தா. ஆனா இப்ப அப்படியா இருக்கு? எங்களவாளுக்கெல்லாம் ஏதோ  கொஞ்சோண்டுதான் பவர் இருக்கு. (என்ன பத்தாயிரம் இருபதாயிரம் புக்கு விக்குற அளவுக்கு இருக்குமா?) எண்ணிக்கைல எங்களவாள்லாம் கொஞ்சமாத்தான் இருக்கா! பொது இடத்துல பார்க்கக்கூட முடியாது. (ஆமா, அவாள்லாம் கார்ல போவா, பெரிய பெரிய மால்லதான் இருப்பா. சாதாரண மக்கள் இருக்குற இடத்துக்கு ஏன்  வரப்போறா?) இதே நிலமதான் தமிழ்நாட்லேயும்.

சுதந்திரம் வாங்குறதுக்கு முன்னாடியே, தமிழ்-தெலுங்கு பிராமின் சர்க்கார் உத்தியோகத்துல ஏகத்துக்கும் இருந்தா. எப்ப இந்த 'ஜஸ்டிஸ் பார்ட்டி'யும் 'திராவிடாள் குரூப்'பும் சேர்ந்துண்டு கோட்டாவ கொண்டு வந்தாளோனோ, அன்னிக்கே போச்சு. மெடிக்கல் சீட்ல நம்மவாளுக்கு இடம் இல்ல, கவர்மென்ட் உத்தியோகத்துலேர்ந்து, என்ஜினீரிங்க் காலேஜ்லேர்ந்தெல்லாம் மொத்தமா விரட்டியடிச்சுட்டா.(அப்புறம்?)

அரசியல்ல முழுசா எந்த அதிகாரமும் இல்லாம ஆக்கிட்டா. தமிழ்நாட்ல நடந்த இந்த அநியாயத்தெல்லாம் பார்த்துண்டு, எங்களவால்லாம் பம்பாய்க்கும் டெல்லிக்கும் வேலைக்குப் போனா. இதெல்லாம் 1970-ல (அச்சச்சோ, என்னா அடக்குமுறைக்கெல்லாம் ஆளாகியிருக்கா பாருங்கோ!). 1900-க்குப் பின்னாடி நிறைய இன்ஜினீரிங் காலேஜ் வந்தபின்னாடி, பிராமணாள்லாம் இன்ஜினீரிங்க படிச்சா அப்புறம் இந்த ஐ.டி. மேனேஜ்மென்ட்ல தேவை அதிகமானதுனால MBA படிச்சா. இன்னிக்கு ஐ.டி. மேனேஜ்மென்ட், ஆடிட்டிங்ல எல்லாம் நம்மாளுங்கதான் இருக்கா.

நிறைய பேரு யு.எஸ். போயிட்டா. பின்ன, அங்க சிலிக்கான் வேலி வளர்ச்சியெல்லாம் நம்மவளாவாலதானே. இந்தியாவுலயே நிறையபேரு தொழில் தொடங்கினா, ஐ.டி.புரட்சிக்கு வழிவகுத்தா.

என்னதான் நாங்கல்லாம் அரசியல்ல இருந்து விலகியிருந்தாலும், தமிழ்நாட்ல எதுக்கெடுத்தாலும் எங்களதான் திட்டுறா! மோடி பிராமினிக்கல்ங்குறா, ஜெயலலிதா கூடதான் பிராமினிக்கலா இருக்கா. ஆனா, இந்த திமுகவுக்கு மட்டும்தான், சான்ஸ்கிரிட்ட ப்ரோமோட் பண்ணாலும் பிராமினிக்கல், 'இந்தி'ய ப்ரோமோட் பண்ணினாலும் ப்ராமினிக்கல். எல்டிடிஈ-க்கு எதிரா பிஜெபியோ காங்கிரஸோ, யார் பேசினாலும் ப்ராமினிக்கல். மார்க்கெட் எகானமி, க்ளோபலைசேசன் கூட ப்ராமினிக்கல்ங்குறா.

தமிழ்ல படம் எடுக்குறாளோ இல்லியோ, இவால்லாம் எப்பவுமே எங்களவாள 'பேடா’தான் காட்டுறா. இப்பகூட 'ஜீவா'ன்னு ஒரு படம் வந்ததோணோ, அதுல கூட ஏதோ எங்களவா எல்லாம் சேர்ந்து சதி பண்ணிதான் அவாளயெல்லாம் ஸ்டேட் லெவல் டீம்ல விளையாடவிடாம பண்ணிட்டதா சொல்றா. பிராமின்ஸ்லாம் மத்தவங்கள 2000 வருஷமா அடக்கியாண்டாங்க, படிக்கவிடாம பண்ணிட்டாங்கன்னு சொல்றதெல்லாம் இப்ப பேஷனாயிடுத்து. அவா அவா இஸ்டத்துக்கு பேசறா. எதுக்கும் ஆதாரம் கிடையாது, அடுத்து எந்த ஆராய்ச்சியும் கிடையாது. (இந்த கட்டுரைக்கு எத்தன புள்ளிவிவரங்கள அம்பி கொடுத்திருக்கா? நீங்களே பாத்துக்கோங்கோ).

பிற்படுத்தப்பட்டவா பண்ற அடிதடிக்கெல்லாம்கூட நாங்கதான் காரணம்ங்குறா! இந்த சாதில்லாம் உருவாக்குனது நாங்கதான்தானாம், அதனால இதுக்கெல்லாம் நாங்கதான் பொறுப்புங்கறா. ஆனா, உண்மை அது கிடையாது.

புள்ளிவிவரங்கள்லாம் கூட இருந்தாலும் (ஆனா புளைளையாண்டன் கொடுக்கமாட்டன்!), அங்கங்க பாக்குறத காதுபட கேக்குறத வச்சி சொல்றேன், பிராமின்ஸ்தான் நிறைய இன்டர்-காஸ்ட் மேரேஜ் பண்ணியிருக்கா. நாங்கல்லாம் கௌரவக்கொலை பண்றது இல்ல பாருங்கோ.

நாங்கள்லாம்தான் இந்த மாநிலத்தோட கலையைப் பாதுகாக்குறோம், பழமையான நினைவிடங்களை சின்னங்களைப் பாதுகாக்குறோம், இந்த மாநிலத்தோட கலாச்சாரத்தையே பாதுகாக்குறோம் (என்னாதூ?). தமிழ் மொழி வளர்ச்சிக்கு எவ்வ்வளவோ பண்ணியிருக்கோம். அறிவியல், இன்ஜினீரிங், மெடிக்கல் அப்புறம் கல்விக்கு இந்த மாநிலத்துக்காக எவ்வளவோ பண்ணியிருக்கோம்.(ஓஓஓஓ அப்படியா?)

ஆனா, அரசியல்ரீதியா ஒதுக்கப்பட்ட, சமுதாயத்தால பழிக்கப்பட்ட இந்த தமிழ் பிராமணர்கள் அவங்களோட அடையாளத்த எப்படிப் பாதுகாக்கப்போறோம்னு தெரியல? அதேநேரத்துல பாதுகாப்பா எப்ப உணரப்போறோம்னும் தெரியல?

படிப்புலயோ, வேலைலயோ, அரசியல்லயோ பிராமணாளுக்கு எந்த இட ஒதுக்கீடும் கிடைக்க வாய்ப்பில்லே. எங்களவாளுக்கு வேண்டியதெல்லாம், மத்தவாளப் போல இந்த நாட்டுக்கு சேவைசெய்யுறதுக்கான வசதியான சூழல்தான். ஒரு லிபரல் நாட்ல, எப்படி மத்தவாள்லாம், அதான் இந்த முஸ்லிம், கிறிஸ்டியன்ஸ், பார்சி, ஜெயின்லாம், தங்களுக்குன்னு நம்பிக்கை, கலாச்சாரம், பழக்கவழக்கம், உடை, மொழின்னு இருக்காளோ, அதேமாதிரி தமிழ் பிராமின்ஸும் தங்களோட அடையாளத்தோட இருக்கணும்னு நினைக்குறா.
எங்களவாள பிராமினா இருக்க விடுங்கோ,
தமிழனா இருக்க விடுங்கோ,
இந்தியனாவும் இருக்க விடுங்கோ!

எங்களுக்கு எதிரான இந்த எதிர்ப்பு அரசியல் தமிழ்நாட்ல மாறணும்! (பஞ்ச் டயலாக்கா?)

Saturday, April 19, 2014

#NoMo #நோமோ - நரேன் ராஜகோபாலனின் முகநூல் பதிவுகளின் தொகுப்பு



வெளிவந்துவிட்டது!

நரேன் ராஜகோபாலன் - அவர்களின் 'குஜராத்', 'மோடி' குறித்த முகநூல் பதிவுகளின் தொகுப்பு. செப்டெம்பர் 2013 முதல் 11 ஏப்ரல் 2014 வரையிலான இருநூற்று ஐம்பதிற்கும் மேற்பட்ட பதிவுகளின் தொகுப்பு - பி.டி.எஃப் வடிவில்

https://drive.google.com/file/d/0Bz8An0ZmAw-jaXRwNFU0aWRWb0U/edit?usp=sharing

(மேற்கண்ட கூகிள் ட்ரைவ் லிங்கில் இருந்து டவுன்லோடு செய்துகொள்ளலாம்).

கடந்த சில வாரங்களாக, அலுவலக 'ஆணிகள்' இதுவரை இல்லாத அளவில் இருந்த காரணத்தினால் அதிக தாமதமாக வெளிவந்திருக்கின்றது இந்தத் தொகுப்பு.

இரண்டாம் பக்கத்தில், 'குஜராத்தின் போலி வளர்ச்சி' யை எதிர்கொள்ளும் புள்ளிவிவரங்கள் அடங்கிய பதிவுகளின் தொகுப்பும், ஊடகங்கள் குறித்தான பதிவுகளின் தொகுப்பும் இடம் பெற்றுள்ளன.

**********

அனைவருக்கும் முன்வைக்கும் நரேன் ராஜகோபாலனின் வரிகள்...

//நீங்கள் பார்க்கும் டிவி செய்திகள், நாளிதழ்கள், கேட்கும் வானொலிகள், சமூக வலைதள உரையாடல்கள் எல்லாமே staged; pre-mediated; pre-designed & scripted. இதில் இருப்பவை நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் உண்மைகள் இல்லை. மாறாக, நம்மை நம்பவைக்கக்கூடிய, நம்முடைய சிந்தனைகளை மழுங்கடிக்கக்கூடிய, நம்முடைய எண்ணங்களை ”அவர்களின்” எதிர்பார்ப்புக்கு ஆதரவாக மாற்றக்கூடிய, நம்மை யோசிக்கவிடாமல் தொடர்ச்சியாக அலங்கரிக்கப்பட்ட பொய்களை இட்டு நிரப்பக் கூடிய சூழல் திட்டமிட்டு உருவாகிக் கொண்டு இருக்கிறது//

Sunday, January 19, 2014

செல்லமுத்து குப்புசாமி சொன்ன கதை - இரவல் காதலி (நாவல்)

இதன்ஆசிரியர், ஐ.டி. துறையில் பணிபுரிபவர் என்கிற அறிமுகத்தின் காரணமாக, இந்த ஆண்டு படித்த இரண்டாவது நாவல் இது. (முதலாவது 'இராஜீவ்காந்தி சாலை')

இரவல் காதலி:




      தலைப்பே (ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தின் தலைப்பும் கூட) கதையை உள்ளடக்கியிருக்கிறது.  மேலும் ஏற்கெனவே ஆங்கிலத்தில் வெளியாகிவிட்டதால், கதையைப் பற்றி இங்கு விரிவாக விவாதிக்கப்போவதில்லை.

நாவலுக்காகத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்ட தளத்தையும் கதையையும் அதற்கான எல்லையையும் தெளிவாக வரையறுத்துக்கொண்டு, நாவல் நேர்க்கோட்டில் பயணிக்கிறது - மிகச் சில இடங்களில் ஃபிளாஷ் பேக்கும் உண்டு. கதையினூடாகவே, ஐ.டி.துறையின் சில குறிப்பிட்ட விசயங்கள் பற்றி விளக்கியுள்ளார் ஆசிரியர். வேலைக்கு ஆள் எடுப்பது, புதிய ப்ராஜெக்ட்டுகள் பிடிப்பது  போன்றவை.  மற்றபடி, இது ஐ.டி.துறைக்குள்ளேயே நடக்கும் சம்பவங்களை அதிகம் உள்ளடக்கிய நாவல் இல்லை.

நாவலின் மையப்பாத்திரம் கதையை விவரிப்பதாக உள்ளது. மையப்பாத்திரம் பெண்களின் விருப்பு வெருப்புகளை அதிகம் தெரிந்து புரிந்து கொள்வதில் ஆர்வம் காட்டுவதாகவும், இந்த குறிப்பான விசயத்தில் மிக மோசமான நிலையில் இருந்து நாளடைவில் மிகத் தேர்ச்சியடைவதாயும் காட்டப்பட்டுள்ளது. பெண்கள் இதைத்தான் விரும்புவார்கள் என்று ஒரு நீண்ட பட்டியலே கதையின் நடுவில் வருகிறது. கதையின் பெரும்பகுதி, மையக்கதாப்பாத்திரத்திற்கும் அலுவலக வேலை காரணமாக வெளிநாடு சென்றிருந்த போது அறிமுகமான இன்னொரு பெண்ணுக்குமானவை - இவர் ஐ.டி.துறையில் பணிபுரிபவர் இல்லை. இவர்களுக்கிடையே நடக்கும் அறிமுகம், அதன் தொடர்ச்சியாக நடக்கும் காதல் உரையாடல்கள் என்பவை தற்கால அறிவியல் வளர்ச்சியின் சாதனங்களான கைப்பேசி, கணிணி என்பவற்றைக்கொண்டு நடக்கின்றன.

முப்பதுகளில் இருக்கும் மையப்பாத்திரம், தனக்குச் சொந்தமாக கார், வீடு, உயர்தர - செலவு அதிகம் செய்யப்படும் இடங்கள் மீதான ஈர்ப்பு, டி.நகரின் நெருக்கடி குறித்தான அதீத வெறுப்பு, என, ஒரு மேல் நடுத்தர வர்க்கத்திற்கான அத்தனை குணங்களையும் கொண்டிருக்கிறது. குறிப்பாக அரசியல் பேசப்படவில்லை. தனி மனிதனுடைய திறமைக்கும், அதீத திறமைகளை வளர்த்துக் கொள்வதற்கும் மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுப்பதிலும் இதே மேல் நடுத்தர வர்க்கத்திற்கான மனநிலை அப்பட்டமாகத் தென்படுகிறது.


பரவலாக ஐ.டி. துறையினர் பற்றிப் பேசப்படும் விமர்சனங்களுக்கான தீர்வு இந்நாவலிலும் (ராஜீவ்காந்தி சாலை-யிலும்) மெஸேஜாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. உங்கள் குடும்பத்தினருடன் அதிக நேரம் செலவழியுங்கள். அவர்களது ஆசைகளை நிறைவேற்றுங்கள். நல்ல சுவாரசியத்துடன் விரிகின்ற கதை, ஓரே மூச்சில் படித்துவிடலாம்.

வாழ்த்துகள் 'செல்லமுத்து குப்புசாமி'.

Sunday, January 12, 2014

விநாயக முருகன் சொன்ன கதை - ராஜீவ்காந்தி சாலை (நாவல்)

தனது துறை(ஐ.டி.) சார்ந்து, இப்படியான ஒரு நாவல் முயற்சிக்கும் அதற்கான உழைப்புக்கும் பாராட்டுக்களையும் வாழ்த்துக்களையும் 'விநாயக முருகனு'க்குத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.




பலரும் பலவித கோணத்தில் அணுகும் புதிய(?!) துறையைப் (ஐ.டி.) பற்றிய கதை, என்று சொல்வதை விட, 'ராஜீவ்காந்திசாலை'யின் கதை என்றே சொல்ல வேண்டும். நாவலில், ஐ.டி. பற்றி பேசியதைவிட இந்தச் சாலையைப் பற்றித்தான் அதிகம் பேசப்பட்டுள்ளது(பெயருக்குப் பொருத்தம்தான்). ஆனால், 'பழைய மகாபலிபுரம் சாலை' என்றே பெயரிட்டிருக்கலாம். ஏனென்றால், இப்போது இந்தச் சாலையில் காணக் கிடைக்கும் மாற்றங்களில் பெரும்பாலானவை (ராஜீவ்காந்தி சாலை) பெயர்மாற்றத்திற்கு முன்பே நடந்தவைதானே!

ஐ.டி. துறையில் வேலை பார்க்கும் இளைஞர்கள் அலுவலக மற்றும் சொந்த வாழ்க்கையில் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் நாவலின் மைய இழையாக இருக்கிறது. இந்தச் சவால்களை எதிர்கொள்ளும் ஆற்றல் பெறாதவர்கள், தற்கொலை செய்துகொண்ட செய்திகள் கடந்த சில மாதங்களாக செய்தித்தாள்களின் கவனத்தை ஈர்த்துவருகின்றன. அந்தச் செய்திகளை அடித்தளமாகக் கொண்டு நாவல் ஆரம்பிக்கிறது; அடித்தட்டு, நடுத்தட்டு, மேல்தட்டு மக்கள் என வெவ்வேறு வர்க்கப் பின்னணி கொண்டவர்கள் பாத்திரங்களாகக் கையாளப்பட்டிருக்கிறார்கள். சுமார் 25 வருடங்களுக்கு முன்பிருந்த இப்பகுதியின் வாழ்க்கை நிலையும்(குறிப்பாக நாவலூர், செம்மாஞ்சேரி) இப்போதிருக்கும் நிலைமையும் விளக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கு நடந்தேறியுள்ள பொருளாதார, சமூக மாற்றங்கள் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. அந்த மாற்றத்தினூடாக அப்பகுதி மனிதர்களின் வாழ்வும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

வெவ்வேறு வர்க்கப் பின்னணி கொண்ட மனிதர்களின் கதைகள், இந்த 'ராஜீவ்காந்தி சாலை' என்கிற இழையினால் ஒன்றோடொன்று பின்னிக்கிடப்பதை காலத்தில் முன்னும் பின்னும் நகர்ந்து, விவரிக்கிறார் விநாயக முருகன். பெரும்பாலான வர்ணனைகள் இந்தச் சாலை இருக்கும் பகுதிகளில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் பற்றியும் அதில் இயங்கும் மனிதர்களின் பொருளாதார நிலைகள் பற்றியும் இருக்கின்றன. அதற்கு அடுத்தபடி ஐ.டி. துறையினரின் வேலைமுறைகள் பற்றியும், பணம் கொழிக்கும் வாழ்க்கையும், அதன் தொடர்ச்சியான அதனையொட்டிய காமமும் இருக்கின்றன. கொஞ்சம் காதலும், அரசியலும், சாதியும், அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கையும் இருக்கின்றன. மேற்கூறிய விசயங்கள் அத்தனையையும் தொட்டுவிட்டுச் செல்கின்றது நாவல்.

குறிப்பாக ஐ.டி.துறையில் உயர்மட்டங்களில் எடுக்கப்படும் தன்னிச்சையான முடிவுகள், அதனால் பாதிக்கப்படும் இளைஞர்கள், அதற்காக எந்தக் குரலும் எழுப்ப முடியாத சூழல் - இவை விவாதத்திற்குரியவை. இந்தத் துறையில்தான் அதிக சம்பளம் தரப்படுகிறது என்கிற ஒற்றைக் காரணத்தைக் காட்டி, ஐ.டி. ஊழியர்கள் மேல்மட்ட அதிகாரிகளால் சுரண்டப்படும், தூக்கியெறிப்படும் விதத்தினை விளக்குகிறது நாவல். இந்தப் பிரச்சினையைப் பேசிய முதல் நாவல் இதுவாகத்தான் இருக்க முடியும். அதற்காகவே இந்த நாவலுக்கு ஒரு 'சபாஷ்'!

ஐ.டி. பின்னணி கொண்ட எழுத்தாளர் என்பதனாலேயே, கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்குள் நடக்கும் பணிகளைப் பற்றியும் வேலை முறைகள் பற்றியும் தில்லுமுல்லுகள் பற்றியும் கூட ஒரளவிற்குத் துல்லியமாக எழுத முடிந்திருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். பரவலாக புழக்கத்தில் இருக்கும், ஐ.டி. துறையினருடைய காமம்-காதல் பற்றிய கதைகளை வழிமொழியும் விதத்திலேயே இருக்கின்றது நாவல். அதே நேரத்தில் சாதாரண மக்களிடையே அதே மாதிரிக் கதைகளை வேறு விதங்களில் நாம் பார்க்க முடியும் என்பதையும் பதிவு செய்திருக்கிறது.

பல்வேறு பிரச்சினைகளைத் தொட்டுவிட்டதாலேயோ என்னவோ, நாவல் ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டிய ஒரு அதீத தாக்கத்தை ஏற்படுத்தத் தவறியிருக்கின்றது. ஒட்டுமொத்தமாக, பல்வேறு புள்ளிகளை இணைத்து வரைந்த,  தனது வடிவத்தில் தெளிவில்லாத அதேநேரம் வண்ணம் தீட்டப்படாத ஒரு கோலமாக நாவல் எனக்குத் தோற்றமளிக்கிறது.